We denken vaak dat we ons verhaal zijn.

Tot iets begint te schuren.

Een leegte die niet gevuld raakt.
Iets dat zich steeds opnieuw blijft aandienen.

Conflicten die intenser worden.

Of net heel beleefd blijven maar alles saboteren.

 

Verhalen vertalen begint daar.

Bij het zien van de verhalen die ons vormen, sturen en soms begrenzen.

 

Verhalen die van ons zijn. En verhalen die we hebben meegekregen.

Van onze ouders. Onze familie. De wereld rondom ons.

Soms zelfs van generaties voor ons.

 

En soms voelen we de echo van verhalen die nooit verteld werden.

Verhalen die leven in stiltes.

In wat verzwegen werd.

In patronen die zich blijven herhalen.

In iets wat we moeilijk kunnen benoemen, maar toch ergens herkennen.

​

Ik luister naar die onderstroom.
Ook bij koppels en bedrijven.

Om zichtbaar te maken welk verhaal hier aan het werk is.

 

​